Overdenking

 

Hoe wezenlijk de rustdag

(aansluitend op vorige meditatie: Een pak yoghurt en de zondag…)

‘Gedenk de sabbat-(rust-)dag, dat u die heiligt (…),’ Exodus 20vs18; ‘U bent goed en U doet goed, leer mij Uw verordeningen,’ Psalm 119vs68

 

In een pas uitgegeven boek kom je de volgende, prikkelende stelling tegen (vrij weergegeven): Het is niet om het even als de rustdag wel of niet gehandhaafd wordt, het is verbonden met de bloei van het christendom. Zo, dat zet tot nadenken. Is dat Bijbels te funderen en zijn onze ogen daarvoor geopend?

We zullen het gauw eens zijn dat de zondag als rustdag in Nederland aan alle kanten wordt bedreigd: toegenomen winkel openstellingen, het intrekken van de zondagswet, bedrijven die met hun ploegendienst ook de zondag (gaan) ‘meepakken’, etcetera. Gaan we als christenen daarin dan gewoon maar mee?

Laten we niet vergeten dat het bij de rustdag om een stukje van Gods scheppingsorde gaat. Het hoort bij ons door God geschapen tijdsritme: zes dagen werken – één dag rusten. Die orde is een zegen, Ps.119:68. Belangrijk is ook het gezamenlijk element eraan: samen op dezelfde tijd het werkschema invullen en samen de rustdag vieren en van elkaars gezelschap genieten.

En inderdaad, in de oude bedeling (de tijd vóór Christus’ komst naar de wereld, de Oudtestamentische tijd) was de rustdag de zevende dag van de week, en in de nieuwe bedeling (tijd na Christus’ komst) is dat de eerste dag.

In de omlijsting van het rusten (re-creëren) vult de Bijbel als kernactiviteit in het samenkomen van de gemeente, de gezamenlijke eredienst aan God. In die samenkomst staan centraal het verkondigen van Gods Woord en het gebed en de samenzang.

Er is wel verschil in kleur tussen de Oudtestamentische en de Nieuwtestamentische rustdag. Net als de tempeldienst heeft de Oudtestamentische sabbatdag een gedeeltelijk ceremoniëel (en dus tijdelijk) karakter. De ‘rigoreuze’ rust van de Joodse sabbat is door de Here Jezus Christus op de sabbat, na Zijn sterven aan het kruis op Goede vrijdag, vervuld, zodat het feestelijk element van de rustdag meer naar voren komt. Hiermee verbonden verschuift de rustdag naar de eerste dag van de week. Deze christelijke zondag – dag van de Here Jezus! – is dan ook niet zozeer een vervanging, maar een vervulling van de Joodse sabbat.

Nu de toepassing:

Laten we zoveel als mogelijk is (zonder in een kramp te schieten) wekelijks het gezamenlijke feest van de Nieuwtestamentische rustdag vieren, Jezus’ slotstuk van Zijn volbrachte werk op Golgotha. Laten we die dag (de dag van de Heer dus) zoveel mogelijk vrij houden van ons dagelijks werk. En laten we vooral zoveel we kunnen opgaan naar Gods huis om God en de Here Jezus te ontmoeten, zijn Woord te horen en mee te doen in gebed en lofzang!

Ja, precies, als voorproef (afspiegeling) van de uiteindelijke rust die we zullen ingaan als Jezus terugkomt.

Laten we voor nu dus opkomen voor de rustdag. Als we God liefhebben en dankbaar zijn voor Jezus’ volbrachte werk, willen we toch ook graag Zijn goede instellingen hooghouden (Ps.119:68). En er van profiteren en genieten niet te vergeten!

 

Here God, zegen ons in het omgaan met de dag van Uw Zoon’

(Jo)uw Pier Meindertsma